|
Productinformatie
|
|
| Mijn Gallery Een expositie van eigen schilderijen (laten) organiseren, stuit op vele bezwaren en moeilijkheden. Eenvoudiger is het openen van een virtuele galerij en daar te exposeren. Om toch iets tastbaars te kunnen bieden, geef ik een soort catalogus van de expositie uit: Dirk's gallery met veertig jaren postmoderne verbeelding. Ook zonder catalogus is het mogelijk een indruk te krijgen van mijn werk, gewoon door een virtuele rondgang over de volgende expositie.
Dood paard, 1965 Mijn eerste grote olieverfschilderij maakte ik op dun spaanplaat (110x160). Het toont de ontbinding van het leven in de onderwereld. Zuiderzee, 1973
Tijdens een expositie in de Lawei te Drachten (1977) is dit schilderij (80x140), als enige, verkocht. Aan een tandarts in de buurt van Groningen. Eettafel, 1973
Tijdens een expositie in de Rijks Pedagogische Akademie te Drachten wist een dominee, docent godsdienst, aan studenten uit te leggen, dat het schilderij (124x170) de verbeelding is van de volstrekte chaos, van het nihilisme, want niets van het uitgebeelde heeft feitelijk bestaansrecht. Sub specie aeternitatis, 1985
De wat pretentieuze titel van dit werk (90x90) heeft het schilderij niet kunnen behoeden voor een spoedige ondergang. Dat hoeft niet onrechtvaardig te zijn, "denn alles was entsteht, ist wert dass es zugrunde geht." Soalstersyl, 1996 Een schilderijtje (50x70) naar aanleiding van een O.I.- tekening die ik maakte in 1963 van het sluisje aan de Terzoolsterzijlroede. Het sluisje ligt al lang niet meer in een wijds, groen landschap. Het wordt tegenwoordig overheerst door een camping annex jachthaven. Voor het schilderij maakt dat geen verschil. Het gaat immers niet over het Soalstersyl, maar om een verbeelding, een idee van werkelijkheid. Blaaskaken, 2000 De linker is niet meer. Door een succesvolle aanslag op zijn leven gaat hij waarschijnlijk de geschiedenisboekjes in, wat niet gezegd kan worden van de ander, die eens een voetballer was. Waddenzee, 2001
De clou van dit werkje (60x70) is natuurlijk dat heel die wolkenpartij gedrapeerd is als een servet dat van het wad wordt opgepakt. Dood paard 2005 Met een tweede dood paard sluit ik deze expositie af. Dit paard (80x120) heeft in die veertig jaar aan vitaliteit en weerbaarheid gewonnen, vergeleken met de levensmoeheid en gelatenheid die zijn voorganger uitstraalt. Met deze selectie uit het geheel van werken heeft u een indruk gekregen van wat er hangt in Dirk's Gallery.
|
laatst bijgewerkt: 27 juli 2008 contact: dirkhuizinga@wanadoo.nl |